Internet heruitgevonden: De kracht van AI-agenten

De digitale wereld staat op een kantelpunt: in plaats van dat we zelf klikken, zoeken en kiezen, zullen autonome AI-agenten steeds vaker handelingen voor ons uitvoeren. Grootmachten zoals Google, OpenAI en Anthropic wedijveren om de fundamenten uit te zetten van dit nieuwe “agentische” internet, waarin slimme software namens gebruikers opereert. 

From clicks to commands: The internet enters the Agentic Era Just as Google and Apple locked in developer ecosystems during the web and mobile eras, today's protocol pioneers may dominate the agentic future.

Wat betekent “agentisch AI”?

Agentisch AI verwijst naar systemen die zelfstandig beslissingen nemen en taken uitvoeren, zonder directe menselijke aansturing. In de context van het internet ontstaat zo een netwerk van agenten die onderling communiceren, informatie delen en samenwerken.

De term Agentic Web duidt op dit onderliggend netwerk zelf — een laag van intelligente agentsystemen die samenwerken bovenop het bestaande internet.

Van klikken naar commando’s: Hoe de interactie verandert

In het traditionele internet geven gebruikers via zoekmachines, links en pagina’s commando’s. In het agentische web geef je een intentie: “Boek een reis naar Tokio” en de agenten nemen de verdere afhandeling voor hun rekening. 

Technologieën zoals Agent2Agent (A2A) — voor agent-naar-agent communicatie — en Model Context Protocol (MCP) — voor het koppelen van agenten aan achterliggende databases en diensten — spelen hierin een sleutelrol.

Waar we nu websites zien als statische pagina’s, worden die in dit paradigma “actieve spelers” — agenten met geheugen, instrumenten en redeneervermogen.

Waarom grote techbedrijven investeren

Voor bedrijven ligt er een kans om de standaarden te bepalen. Wie de protocollen beheerst, bepaalt wie het “rails” levert waarop agenten opereren.

Bovendien verandert het verdienmodel: in plaats van klikken en advertenties, draait het straks om “invocations” — hoeveel keer een agent een dienst oproept of gebruikt.

Uitdagingen en risico’s in het agentische tijdperk

1. Orkestratie en governance

Als je honderden gespecialiseerde agenten hebt, hoe coördineer je ze? Hoe ga je om met fouten? CIO Ilia Badeev raadt aan om agenten op te splitsen in micro-specialisten, een centrale orkestrator in te zetten en rigoureuze logging toe te passen.

2. Betrouwbaarheid en controle

Autonome systemen brengen risico’s — wanneer een agent fouten maakt, wie is er verantwoordelijk? Kritische stukken van de gemeenschap pleiten dan ook dat volledige autonomie niet zonder menselijke bijsturing moet gebeuren.

3. Impact op werk en vaardigheden

Onderzoek toont aan dat we in sommige beroepscategorieën taken kunnen automatiseren, maar het gaat niet om volledige vervanging. De menselijke betrokkenheid blijft belangrijk, met name op sociaal, strategisch en ethisch vlak.

Wat kunnen organisaties doen?

• Ontwerp met agenten in gedachten: optimaliseer API’s, metadata en beveiliging, niet de menselijke interface.
• Beperk bevoegdheden strikt: werk met het principe van “minimale toegangsrechten”.
• Zet monitoring en observability centraal: registreer elke actie, elke fout, en bewaak prestaties nauwgezet.
• Streef naar samenwerking tussen mens en agent: hybride systemen zijn robuuster dan volledig autonome systemen.

De verschuiving naar een agentisch internet is niet zomaar een technologische upgrade — het is een paradigmaverschuiving. Wanneer AI-agenten taken zelfstandig uitvoeren, verandert ons rolpatroon: we worden toezichthouders, strategen en beoordelaars. Of deze verandering een vloek of zegen wordt, hangt af van hoe zorgvuldig we de normen, controles en samenwerkingspatronen opbouwen.

Als de grote spelers vandaag de protocollen leggen, bepaalt dát mede de infrastructuur van morgen — een infrastructuur waarin het verschil ligt in wie de agenten mag aansturen en wie de regels schrijft.