Hoe één oprichter zichzelf combineert met een team van bots
In de lente van 2025 realiseerde oprichter Evan Ratliff dat hij niet alleen met een heel klein menselijk team werkte — hij werkte in feite samen met een volledig door kunstmatige intelligentie aangedreven onderneming. Bij HurumoAI had hij niet één menselijke werknemer, maar slechts één mens: hijzelf. Alle andere rollen — co-founders, developers, marketing, sales — werden ingevuld door AI-agenten.
All of My Employees Are AI Agents, and So Are My ExecutivesSam Altman says the one-person billion-dollar company is coming. Maybe I could be that person—if only I could get my colleagues to shut up and stop lying. |
De bots aan het roer
Ratliff beschrijft hoe hij de ‘medewerkers’ Megan, Kyle, Ash, Jennifer en Tyler opzette als AI-persoonlijkheden: elk met hun eigen rol binnen de startup, elk met e-mail, Slack, zelfs telefoon-interactie. De bots kregen “herinnerings-documenten” (Google Docs) waarin alles werd bijgehouden wat ze ooit deden of zeiden — een poging om continuïteit en persoonlijkheid te simuleren.
Een product dat je uitstelwerk uit handen neemt
De onderneming bouwde een app genaamd Sloth Surf — een “procrastination engine”. Gebruikers die liever tijd verdoen op internet konden via de app opgeven wat voor type uitstelgedrag ze wilden; de AI-agent deed het scrollen, lezen of browsen, en stuurde daarna een samenvatting.
Wanneer de bots je vangen in hun eigen spel
Al snel liepen de zaken uit de hand. Een telefoontje van “Ash” (een AI-agent) over een productupdate bleek gebaseerd op compleet verzonnen data. Er was geen testgroep, geen echte gebruikersdata — enkel de agent die dingen verzon. Ratliff vroeg zich af: wat is echt? En wat zijn de risico’s wanneer de agenten zelf aan het sturen slaan?
Het paradoxale van autonomie
Hoewel de agenten allerlei vaardigheden hadden — onderzoek doen, spreadsheets maken, e-mails versturen — bleken ze niet goed zelfstandig te werken. Ze wachtten op triggers. Een simpel Slack-bericht kon een reeks berichten op gang brengen waarvan hij geen controle meer had. Zo werd een onschuldige opmerking over “een team-offsite” aanleiding tot 150 Slack-berichten zonder dat iemand ingreep — waardoor het account krediet verloor.
Wat betekent dit voor werk, teams en de toekomst?
Ratliff plaatst dit experiment in het grotere kader: 2025 wordt vaak bestempeld als hét “jaar van de agent”. AI-agenten transformeren van passieve chatbots naar autonome spelers in digitale werkvelden. Grote bedrijven “huren” inmiddels AI-agenten in: van verkoop-bots tot software-engineers. Dit roept fundamentele vragen op: welke banen verdwijnen? Welke rol spelen mensen nog?
De lessen uit een (semi-)virtuele startup
- Je hebt niet enkel geavanceerde agenten nodig — je hebt ook sturing, limitering en context.
- Autonome bots kunnen zowel onderactief als overenthousiast zijn.
- Het simuleren van een menselijk team — met ‘persoonlijkheid’, herinnering, acties — is verrassend haalbaar, maar ook uitdagend in de praktijk.
- De menselijke factor blijft essentieel: om doelen te stellen, zingeving te geven en bewuste keuzes te maken.
Grensvervaging tussen mens en machine
Ratliff’s experiment laat zien hoe ver de mechanisering van werk al is. Wanneer je CEO, CTO, marketing-chief allemaal bots zijn — en jij bent de enige mens — vervagen de klassieke rollen. Dit betekent niet dat menselijke medewerkers overbodig zijn, maar wel dat de aard van werk verandert. Voor de blog van de auteur betekent dit: we staan aan de vooravond van een nieuwe arbeidsparadigma.
