Hardware, open source en nationale ambitie: Het Chinese tech-model

In een tijdperk waarin technologische dominantie bepalend is voor geopolitieke macht, stelt het duo Schmidt & Xu dat de Verenigde Staten zich een spiegel kunnen voorhouden aan het razendsnelle tech-succes van China. In een analytisch betoog schetsen zij hoe China in enkele decennia is opgeklommen van technologische toeschouwer tot – mogelijk – wereldleider. Tegelijk waarschuwen zij dat wanneer de VS uitsluitend uit is op het neutraliseren van China, het risico loopt zichzelf te verzwakken.

Groei van een technologisch toonaangevend land

China is vandaag niet langer een bijrolspeler: het land vervult volgens de auteurs ongeveer 70% van de wereldwijde patents voor AI, bezit circa 75% van de wereldwijde aanvragen voor technologieën in de schone energie, en 41% van de toegekende patenten in life sciences/biotechnologie. Daarnaast produceert China een overweldigend deel van de wereld-EV’s, zonne­panelen, batterij­cellen en windturbines: het is de fabriek van de wereld geworden. De essayisten beschrijven hoe een bezoek aan Chinese steden vandaag een “future shock” kan geven: zwevende taxis, robots op straat, slimme apparaten overal — een beeld dat wijst op de omvang van het sprongetje dat China heeft gemaakt.

Waarom ging het zo snel?

Een aantal factoren liggen aan de basis van het Chinese succes:

• Hardware-integratie: bedrijven als Xiaomi hebben niet alleen smartphones gebouwd, maar ook auto’s, robots, slimme apparaten — en dit op enorme schaal.
• Infrastructuur en productiecapaciteit: China beschikt over goedkope elektriciteit, snelle bouwprocessen en een goed opgeleide technische arbeidsmarkt.
• Regionale “tech-clusters”: gemeenten fungeren als durfkapitaal-spelers, stunten met belastingvoordelen en lokken start-ups binnen, waardoor innovatieve ecosystems ontstaan.
• Open-source en diversificatie: Chinese bedrijven publiceren hun AI-modellen en –gewichten, wat innovaties versnelt en een breed ecosysteem creëert in plaats van één enkel groot model.

De keerzijde van het model

Toch is het Chinese pad niet zonder kwetsbaarheden. Politieke controle en een staat-kapitalistisch systeem leiden tot overregulering, minder vrijheid voor ondernemers, en structurele uitdagingen zoals overcapaciteit, uitgestelde consumptie en een zwakke binnenlandse vraag. Het artikel waarschuwt dat China’s kracht dus deels fragiel is — maar juist daarom ook gevaarlijk in het mondiale technologie-landschap.

Wat kan de VS leren?

Schmidt & Xu formuleren een aantal lessen voor de Verenigde Staten:

• Erken waar verbetering mogelijk is: In plaats van enkel afwezigheid van Chinese groei te wensen, moet de VS actief werken aan het versterken van eigen sterke punten — wetenschappelijk onderzoek, talentimport, minder regelgevende belemmeringen.
• Hardware en maakindustrie terugbrengen: Veel Amerikaanse bedrijven hebben hardware-capaciteit uitbesteed. Het is tijd deze expertise terug te winnen, te investeren in fabrieken, productie en ontwerpen.
• Praktische toepassingen van AI stimuleren: Niet enkel grote taalmodellen of high-end experimenten, maar toepassingen in gezondheidszorg, onderwijs, infrastructuur — die de samenleving echt verder brengen.
• Open innovatie omarmen: Net zoals China open-source-modellen uitbrengt, zou de VS kunnen profiteren van bredere samenwerking, openheid en internationale technologie-allianties.
• Een balans vinden tussen competitie en samenwerking: Het is niet of-of — er is ruimte voor rivaliteit én selectieve samenwerking (bijv. technologie-licenties, gezamenlijke productie) met Chinese bedrijven, mits nationale veiligheid voldoende gewaarborgd is.

Het geopolitieke belang

Het verhaal is veel groter dan alleen een technologisch duel: wie de standaarden in AI, energie, productie bepaalt, die bepaalt in grote mate de toekomst van de wereldeconomie en geopolitieke invloed. Als de VS in deze race enkel kiest voor defensief afhouden van China, in plaats van offensief zelf te vernieuwen, dan loopt het risico een astronaut te worden die stil blijft hangen terwijl anderen landen vertrekken.

In dit krachtige betoog tonen Schmidt & Xu aan dat China’s technologische opmars geen toeval is, maar het resultaat van strategie, infrastructuur, productie­kracht en beleidsdynamiek. En hoewel het Amerikaanse model fundamenteel anders is — vrije markt kapitalistisch, open en pluralistisch — betekent dat niet dat het immuun is voor verbetering. Integendeel: juist door te leren van China, zonder zijn waarden los te laten, kan de VS opnieuw in de voorhoede van innovatie treden. Het is een wake-up call: de toekomst wordt immers niet gewonnen door enkel het verleden te beschermen, maar door actief te bouwen aan wat ná het verleden komt.