In een opvallende twist van de arbeidsmarkt werken steeds meer mensen als trainers van kunstmatige intelligentie (AI) bij gig-platforms en tech-reuzen. Bedrijven zoals Uber Technologies, Amazon en OpenAI zetten juist tegenwoordig in op menselijke input om machines slimmer te maken — wat vroeg of laat de vraag oproept: wie vervangt wie?
De “gig” achter de machine
Terwijl het aantal ontslagen toeneemt, ontstaat er een lucratieve nieuwe bijverdienste: het trainen van AI-modellen. Deze trainers verrichten taken zoals het selecteren, schoonmaken en labelen van data, zodat AI-modellen algemene vragen kunnen beantwoorden of beelden kunnen begrijpen. Het is alsof mensen fungeren als de verborgen machinisten in een moderne versie van de schaakautomaat uit de 18e eeuw: de machine beweegt, maar iemand zit erachter.
Grote spelers en hun strategieën
– Uber maakte recent bekend dat chauffeurs tijdens stilstand eenvoudige AI-taken kunnen uitvoeren — bijvoorbeeld bijdragen aan technologie voor zelfrijdende auto’s. – Amazon introduceerde AR-brillen voor bezorgers die de veiligheid verbeteren — en impliciet gegevens kunnen genereren voor autonome bezorgrobots of systemen.– De start-up Mercor betaalt professionals zoals artsen en advocaten om AI op te leiden, zodat die straks het werk van junior of senior medewerkers kunnen overnemen. – OpenAI schijnt samen te werken met muziekstudenten van Juilliard School om modellen te leren componeren, en met ex-bankiers om modellen “Wall Street-werk” te laten doen.
Het onderliggende dilemma
Aan de ene kant zien werknemers dit als een manier om relevant te blijven in hoog-automatiseringstijden. “Als je ze niet kunt verslaan, aansluit je beter,” is de houding bij sommigen. Aan de andere kant is dit proces paradoxaal: mensen maken machines slimmer, machines die potentieel hun positie kunnen overnemen. Zoals professor Vasant Dhar (NYU Stern) zegt: “Wat ik zie is: de AI wordt gewoon beter … we worden uitgedaagd om ons spel op te voeren. Sommigen doen dat. Veel anderen niet.”
Wat betekent dit voor de toekomst van werk?
De bottom line: mensen vormen op dit moment de brandstof achter de uitbreiding van AI. En mogelijk trainen ze zichzelf uit werk. De klassieke rol van “mens in de lus” (“in the loop”) — zoals CEO’s vaak stellen — is vaag: gaat het om grote beslissingen? Een reviewfase? Of alleen maar ‘voor het geval dat’?
Tegelijkertijd is er een tweedeling in de maak: wie bereid is samen te werken met machines, en wie niet. Deze scheidslijn zal bepalend zijn voor wie succes heeft in de komende decennia.
De opkomst van AI-trainerrollen maakt duidelijk dat de arbeidsmarkt in transitite is. Werkers worden steeds vaker schakel in de automatisering — niet alleen als gebruiker, maar als architect. Terwijl ze vandaag betaald worden om machines te helpen, blijft de grootse vraag: wie zal morgen nog betaald worden?
Voor bedrijven ligt er een goudmijn: data + menselijke arbeid = geavanceerdere AI. Voor werknemers: een handelingsruimte, maar ook een risico. Het is geen klassieke revolutie meer, maar een stille herverdeling van rollen — en de uitkomst is nog niet zeker.
