OpenAI ziet een toekomst waarin miljoenen digitale medewerkers samenwerken
Waar vroeger rekenkracht en data de grootste beperkingen vormden voor kunstmatige intelligentie, verschuift het knelpunt vandaag naar een onverwachte factor: menselijke aandacht. Tijdens AI Ascent 2026 schetste Greg Brockman, medeoprichter en president van OpenAI, een toekomst waarin AI-systemen steeds autonomer worden en mensen moeite krijgen om het tempo van de technologische vooruitgang bij te houden.
Volgens Brockman bevindt de AI-industrie zich op een kantelpunt. Niet alleen worden modellen krachtiger, ze nemen ook steeds meer werk uit handen. Daardoor ontstaat een nieuwe uitdaging: hoe zorgen organisaties ervoor dat mensen hun aandacht richten op de zaken die er echt toe doen?
De onverzadigbare honger naar rekenkracht
Ondanks de enorme investeringen in datacenters en gespecialiseerde AI-chips verwacht Brockman niet dat er ooit voldoende rekenkracht zal zijn. Elke technologische doorbraak creëert namelijk nieuwe mogelijkheden, die vervolgens weer extra capaciteit vereisen.
Volgens hem blijft AI dezelfde dynamiek volgen die de sector al jaren kent: zodra systemen krachtiger worden, bedenken bedrijven en onderzoekers nieuwe toepassingen die nog meer computerkracht vragen. Het gevolg is een voortdurende race tussen innovatie en infrastructuur.
Die ontwikkeling verklaart waarom grote technologiebedrijven miljarden investeren in nieuwe AI-fabrieken, geavanceerde chips en energievoorzieningen.
Tachtig procent op weg naar AGI
Een van de meest opvallende uitspraken van Brockman was zijn inschatting dat de wereld mogelijk al ongeveer 80 procent van de weg naar Artificial General Intelligence (AGI) heeft afgelegd.
Artificial General Intelligence verwijst naar systemen die intellectuele taken op menselijk niveau kunnen uitvoeren over een breed scala aan domeinen. Hoewel er binnen de industrie veel discussie bestaat over hoe AGI precies moet worden gedefinieerd, ziet Brockman duidelijke signalen dat de grens snel dichterbij komt.
Toch benadrukt hij dat de laatste twintig procent wellicht de moeilijkste fase zal zijn. Net als bij andere technologische revoluties kunnen de laatste stappen onverwacht complex blijken.
AI schrijft steeds meer software
De impact van AI op softwareontwikkeling groeit volgens Brockman sneller dan veel mensen beseffen.
Waar AI-tools eind 2025 ongeveer twintig procent van de code binnen bepaalde projecten schreven, ligt dat aandeel inmiddels rond de tachtig procent. Programmeurs verschuiven daardoor van uitvoerders naar regisseurs. Hun rol draait steeds minder om het handmatig schrijven van code en steeds meer om het formuleren van problemen, het controleren van resultaten en het nemen van strategische beslissingen.
Deze verschuiving verandert niet alleen de dagelijkse werkzaamheden van ontwikkelaars, maar ook de manier waarop startups worden gebouwd. Kleine teams kunnen met behulp van AI-systemen steeds grotere projecten realiseren.
Het nieuwe startup-handboek
Voor ondernemers ligt volgens Brockman een unieke kans klaar. Startups hoeven niet langer grote teams op te bouwen om ambitieuze producten te ontwikkelen. Dankzij AI kunnen kleine groepen specialisten een productiviteit bereiken die enkele jaren geleden onmogelijk leek.
De belangrijkste vaardigheid wordt daarom niet langer programmeren alleen, maar het vermogen om AI-systemen effectief aan te sturen. Ondernemers die begrijpen hoe zij menselijke creativiteit kunnen combineren met digitale assistenten, krijgen een aanzienlijk concurrentievoordeel.
Wanneer aandacht waardevoller wordt dan arbeid
Misschien wel de meest opvallende voorspelling van Brockman draait niet om technologie, maar om mensen.
Naarmate AI steeds meer taken automatiseert, wordt menselijke aandacht een van de meest waardevolle middelen binnen organisaties. Medewerkers hoeven minder tijd te besteden aan repetitief werk, maar moeten wel beslissen waar hun focus het meeste verschil maakt.
In een wereld vol intelligente assistenten ontstaat daardoor een paradox: terwijl werk sneller wordt uitgevoerd dan ooit, wordt de capaciteit van mensen om keuzes te maken, prioriteiten te stellen en richting te geven steeds schaarser.
De economie van de toekomst zou daardoor niet langer draaien om arbeid alleen, maar om aandacht, oordeelvermogen en strategisch inzicht.
Organisaties met 100.000 AI-agenten
Brockman kijkt zelfs verder vooruit. Hij voorziet een tijd waarin bedrijven niet langer uit duizenden medewerkers bestaan, maar uit honderdduizenden digitale AI-agenten die parallel samenwerken.
Deze agenten zouden zelfstandig onderzoek uitvoeren, software ontwikkelen, analyses maken, klanten ondersteunen en operationele processen beheren. Mensen blijven volgens hem wel degelijk aan het roer staan, maar hun rol verschuift naar toezicht, besluitvorming en het bepalen van doelstellingen.
De manager van morgen zou daardoor niet langer een team van tien of honderd medewerkers aansturen, maar een ecosysteem van duizenden gespecialiseerde AI-systemen.
Veiligheid blijft een voorwaarde
Ondanks alle optimistische vooruitzichten benadrukt Brockman dat veiligheid en verantwoord gebruik cruciaal blijven. Naarmate AI krachtiger wordt, nemen ook de risico's toe. Daarom moeten nieuwe systemen volgens hem zorgvuldig worden getest voordat ze op grote schaal worden ingezet.
Het succes van AI zal uiteindelijk niet alleen afhangen van technologische prestaties, maar ook van vertrouwen, governance en menselijke controle.
Een toekomst waarin mensen richting geven
De boodschap van Brockman is opvallend helder: AI wordt steeds beter in uitvoeren, analyseren en creëren. Daardoor verschuift de waarde van menselijke arbeid naar menselijke aandacht.
Wie in de komende jaren succesvol wil blijven, hoeft niet noodzakelijk meer uren te werken. Belangrijker wordt het vermogen om de juiste vragen te stellen, de juiste keuzes te maken en richting te geven aan een groeiend leger van digitale medewerkers.
In dat toekomstbeeld is niet rekenkracht de meest schaarse grondstof, maar menselijke aandacht.
