ElevenMusic maakt van een song een bewerkbaar document met Composer
Wie met generatieve AI muziek maakt, kent het probleem: één detail in een nummer moet veranderen, maar de AI wil het liefst meteen de hele compositie opnieuw genereren. Een andere tekst in het tweede couplet, een tragere bridge of een krachtiger refrein kan daardoor onbedoeld ook de rest van het nummer veranderen. Met Composer kiest ElevenMusic voor een veel gerichtere aanpak. De nieuwe editor behandelt een lied niet langer als één vast audiobestand, maar als een verzameling afzonderlijk bewerkbare onderdelen.
Het resultaat lijkt daardoor minder op simpelweg muziek genereren met een prompt en meer op het werken in een teksteditor of digitale muziekstudio. Coupletten, refreinen, bridges en outro's worden blokken die afzonderlijk kunnen worden beluisterd, aangepast en opnieuw gegenereerd.
Een lied wordt een document
Het centrale idee achter Composer is opvallend eenvoudig: een song wordt behandeld als een document. De maker kan beginnen met eigen songteksten, een bestaande track, een beschrijving van het gewenste nummer of gewoon een lege pagina.
Wanneer een bestaand nummer wordt geüpload, probeert Composer de structuur ervan op te delen in afzonderlijke secties. Een couplet verschijnt als een blok, net als het refrein, de bridge of het slot. De gebruiker kan vervolgens door het nummer navigeren alsof het om hoofdstukken van een tekst gaat.
Het verschil is dat deze hoofdstukken niet alleen gelezen, maar ook gehoord en veranderd kunnen worden.
Alleen veranderen wat echt moet veranderen
Daarmee probeert ElevenMusic een van de beperkingen van generatieve muziek weg te nemen. Bij veel AI-systemen betekent een aanpassing dat een aanzienlijk deel van het resultaat opnieuw moet worden gegenereerd. Composer maakt het mogelijk om veel preciezer te werken.
Een maker kan bijvoorbeeld alleen de tekst van het eerste couplet herschrijven. De bridge kan afzonderlijk worden vertraagd, terwijl het refrein naar een andere toonsoort kan worden gebracht. Ook de outro kan langer worden gemaakt zonder dat de rest van het nummer opnieuw hoeft te worden opgebouwd.
Wanneer slechts één sectie opnieuw wordt gegenereerd, blijven de andere delen ongemoeid. Daardoor ontstaat een workflow die veel dichter aanleunt bij traditionele muziekproductie, waarin muzikanten en producers voortdurend kleine onderdelen verfijnen zonder telkens opnieuw te beginnen.
Songteksten blijven tijdens het hele proces flexibel
Composer geeft tekst bovendien een prominentere plaats binnen AI-muziekproductie. Makers kunnen hun eigen woorden rechtstreeks aan een bepaalde sectie toevoegen en die tekst later opnieuw aanpassen.
Stel dat een couplet muzikaal goed werkt, maar dat twee regels niet overtuigen. De maker hoeft dan niet het volledige lied opnieuw te laten genereren. Alleen de betrokken regels worden aangepast, waarna Composer die specifieke sectie opnieuw kan uitvoeren.
Zo kan het schrijfproces blijven evolueren terwijl de muzikale basis behouden blijft. Tekstschrijven en muziekproductie worden daarmee minder gescheiden stappen en gaan steeds meer in elkaar overvloeien.
Verschillende refreinen naast elkaar proberen
Ook twijfel krijgt bewust een plaats in de workflow. Een refrein hoeft niet meteen definitief te zijn. Composer kan meerdere versies van dezelfde sectie genereren, zodat een maker verschillende uitvoeringen naast elkaar kan beluisteren.
Dat kan bijvoorbeeld gaan om een energieker refrein, een ingetogener alternatief of een versie met andere instrumentatie. Pas nadat de verschillende varianten zijn beluisterd, hoeft een keuze te worden gemaakt.
Daarmee verandert generatieve AI van een systeem dat één antwoord produceert in een creatieve sparringpartner die verschillende richtingen kan voorstellen.
Tempo, stijl en instrumentatie per onderdeel
De controle gaat verder dan alleen songteksten. Afzonderlijke secties kunnen volgens ElevenMusic worden aangepast op basis van onder meer stijl, tempo, energie, instrumentatie, toonsoort en lengte.
Dat maakt relatief gedetailleerde ingrepen mogelijk. Een rustige intro kan bijvoorbeeld geleidelijk overgaan naar een steviger refrein, terwijl een bridge bewust wordt vertraagd om meer spanning op te bouwen.
Ook de lengte van onderdelen kan veranderen. Een outro kan worden uitgerekt, een refrein ingekort of een instrumentaal gedeelte langer gemaakt. De AI hoeft daarbij niet noodzakelijk het volledige arrangement opnieuw te interpreteren.
Ook de structuur ligt niet langer vast
Wanneer niet de inhoud maar de opbouw van een nummer tegenvalt, kan de maker ook de structuur herschikken. Een bridge kan worden verplaatst, een refrein kan twee keer achter elkaar verschijnen en een extra outro kan aan het nummer worden toegevoegd.
Daarmee wordt Composer bijna een modulair bouwsysteem voor muziek. De verschillende secties functioneren als blokken die niet alleen afzonderlijk kunnen worden aangepast, maar ook opnieuw kunnen worden gerangschikt.
Een nummer wordt daardoor minder een eindproduct dat uit één prompt rolt en meer een compositie die stap voor stap ontstaat.
AI schuift dichter naar de klassieke studio
Volgens ElevenMusic werd Composer ontwikkeld in samenwerking met professionele producers. Dat is belangrijk voor de positionering van de technologie. Generatieve muzieksystemen begonnen vooral als machines waarmee vanuit een tekstbeschrijving snel een volledig nummer kon worden gemaakt. De volgende fase lijkt veel meer om controle te draaien.
Professionele makers willen immers zelden alleen op een knop drukken en het resultaat accepteren. Ze willen experimenteren, vergelijken, teruggaan, kleine veranderingen uitvoeren en beslissen welke onderdelen behouden blijven.
Composer probeert precies dat proces naar generatieve muziek te brengen.
Van genereren naar regisseren
Onder de motorkap wordt Composer aangedreven door Music v2. Maar interessanter dan het onderliggende model is de verschuiving in de manier waarop AI-muziek wordt benaderd.
De gebruiker hoeft niet langer uitsluitend te vragen: maak een nummer. De opdracht kan veel specifieker worden: behoud het couplet, maak het refrein krachtiger, vertraag de bridge, probeer drie alternatieven en verleng daarna het slot. Daarmee verandert ook de rol van de maker. Die hoeft steeds minder elk muzikaal element vanaf nul te produceren, maar krijgt juist meer mogelijkheden om een door AI gegenereerde compositie te sturen en te verfijnen.
Composer laat zo zien waar generatieve muziek naartoe kan evolueren: niet alleen sneller muziek laten ontstaan, maar makers vooral meer controle geven over wat verandert, en minstens zo belangrijk: wat niet verandert.
