Aan de vooravond van het nieuwe schooljaar wilde het Israëlische ministerie van Onderwijs de start feestelijk inluiden. Op Facebook verscheen een vrolijk ogende foto: zes identieke kinderen, keurig op rij, klaar voor hun eerste schooldag. Het verhaal erbij maakte het helemaal af – dit zou de enige zesling van Israël zijn die tegelijkertijd naar groep één ging.
Maar wat bedoeld was als een ludieke boodschap, groeide al snel uit tot een storm van kritiek.
Een verhaal dat te mooi was om waar te zijn
De post beschreef de zogenoemde zesling tot in detail. Hun namen werden opgesomd: Oren, Omer, Uri, Nadav, Dvir en Gil Orenstein. Hun moeder, Ilanit, zou tijdelijk gestopt zijn met werken om voor de kinderen te zorgen, terwijl vader de kost verdiende. Het leek een hartverwarmend verhaal, maar er was één probleem: de zesling bestond niet.
De kinderen waren volledig door kunstmatige intelligentie gegenereerd.
Van glimlach naar verontwaardiging
Binnen enkele uren stroomden de reacties binnen. Wat bedoeld was om ouders en leerlingen met een glimlach het nieuwe schooljaar in te sturen, werd gezien als misleidend en zelfs neerbuigend. Vooral de traditionele rolverdeling – de moeder thuis, de vader aan het werk – stuitte velen tegen de borst.
Op sociale media klonk het hard: “Beschamend”, “chauvinistisch” en “het ministerie moet zich focussen op echt onderwijs, niet op nepverhalen.”
AI die AI bekritiseert
Alsof het nog niet ironisch genoeg was, lieten sommige gebruikers ChatGPT reageren op de post. De chatbot zelf bestempelde het bericht als “uiterst problematisch”, zeker omdat het afkomstig was van een overheidsinstantie die verantwoordelijk is voor onderwijs en kritisch denken.
Het vertrouwen dat scholen en ouders juist nodig hebben, werd door de stunt onbedoeld ondermijnd.
De poging tot uitleg
Enkele uren later probeerde het ministerie de plooien glad te strijken. In een nieuwe verklaring gaven ze toe dat het verhaal verzonnen was. Het bericht was, zo stelden ze, bedoeld als grap – en tegelijk als subtiele waarschuwing om online niet alles klakkeloos te geloven.
Maar die boodschap ging grotendeels verloren in de woede die al was losgebarsten.
Een les in communicatie en vertrouwen
De rel rond de fictieve zesling liet zien hoe dun de grens is tussen een luchtige campagne en een serieuze communicatiefout. Waar AI bedoeld was om een speels element toe te voegen, leverde het vooral een harde les op: transparantie is cruciaal, zeker wanneer de afzender een ministerie van Onderwijs is.
De zesling bestaat niet, maar hun verhaal blijft hangen – als waarschuwing over de kracht én de risico’s van AI in de publieke communicatie.
