Chess Club laat schaken op Meta Quest aanvoelen alsof het bord echt voor je staat
Schaken is eeuwenoud, maar dat betekent niet dat het spel niet opnieuw kan worden uitgevonden. Met Chess Club laat ontwikkelaar Odders Lab zien hoe handtracking en mixed reality een klassiek bordspel verrassend natuurlijk kunnen laten aanvoelen op Meta Quest. In plaats van controllers vast te houden, kunnen spelers hun handen gebruiken om virtuele schaakstukken vast te pakken en over een bord te bewegen.
Het resultaat is een interessante blik op de toekomst van virtual en mixed reality: technologie verdwijnt steeds meer naar de achtergrond, terwijl natuurlijke menselijke bewegingen de interface worden.
Van controllers naar handen
Chess Club verscheen oorspronkelijk in 2021 als VR-schaakspel. Odders Lab besloot het bestaande concept verder te ontwikkelen door handtracking toe te voegen.
Dat klinkt eenvoudig, maar voor schaken is precisie essentieel. Een speler moet een klein stuk betrouwbaar kunnen selecteren, oppakken en exact op het gewenste veld plaatsen. De ontwikkelaars moesten daarom niet alleen handen herkennen, maar vooral zorgen dat de interactie voorspelbaar en comfortabel bleef.
Daarvoor maakte het team onder meer gebruik van Meta's Interaction SDK. De fysica voor het vastpakken van schaakstukken werd verder verfijnd en er kwam ondersteuning voor het ongedaan maken van acties. Zo kan een onnauwkeurige beweging worden gecorrigeerd zonder dat die meteen gevolgen heeft voor de partij.
De echte tafel wordt onderdeel van het spel
De volgende stap was mixed reality. Daarbij verdwijnt de fysieke omgeving niet achter een volledig virtuele wereld. De speler blijft zijn kamer zien, terwijl het digitale schaakbord in die omgeving wordt geplaatst.
Dat maakt het bijvoorbeeld mogelijk om aan een echte tafel te gaan zitten en daarop een virtueel schaakbord te zien verschijnen.
Juist die combinatie verandert de ervaring. De speler kijkt naar zijn eigen handen, reikt naar een digitaal schaakstuk en verplaatst het alsof het daadwerkelijk op tafel staat. De grens tussen fysieke en digitale interactie wordt daardoor kleiner.
Odders Lab ontdekte daarbij dat mixed reality niet simpelweg een VR-spel met een transparante achtergrond is. De omgeving, positie van de tafel, bewegingsruimte en manier waarop spelers naar het bord kijken vragen om andere ontwerpkeuzes.
Technologie moet minder zichtbaar worden
De ontwikkeling van Chess Club illustreert een bredere verschuiving binnen spatial computing. Waar gebruikers vroeger eerst moesten leren hoe controllers, knoppen en menu's werkten, probeert de nieuwe generatie interfaces aan te sluiten bij bewegingen die mensen al kennen.
Een schaakstuk oppakken hoeft eigenlijk geen uitleg te krijgen. Wie ooit fysiek heeft geschaakt, begrijpt de beweging meteen.
Dat maakt handtracking vooral interessant voor toepassingen die bestaande fysieke handelingen digitaal proberen na te bootsen. De technologie wordt dan niet noodzakelijk spectaculairder, maar juist minder nadrukkelijk aanwezig.
Meer dan 100.000 installaties
De aanpak lijkt ook bij spelers aan te slaan. Sinds de lancering in 2021 heeft Chess Club volgens de ontwikkelaars meer dan 100.000 installaties verzameld. Over verschillende platformen kwamen daarnaast meer dan 1.200 beoordelingen en reviews binnen, met gemiddeld vier sterren.
Rond de introductie van de handtracking-update zag Odders Lab bovendien ongeveer twee keer zoveel positieve reviews waarin handen werden genoemd.
Ook mixed reality blijkt spelers langere tijd bezig te houden. Sessies in deze modus duren gemiddeld ongeveer 18 minuten, terwijl gebruikers die mixed reality gebruiken gemiddeld rond de 90 minuten per maand spelen.
Een schaakclub die blijft evolueren
Odders Lab beperkt de ontwikkeling ondertussen niet tot handen en mixed reality. Chess Club beschikt over verschillende functies die het spel op langere termijn aantrekkelijk moeten houden.
Spelers kunnen het opnemen tegen AI-tegenstanders of andere mensen, terwijl ELO-matchmaking tegenstanders van een vergelijkbaar niveau probeert te vinden. Daarnaast zijn er dagelijkse puzzels en worden ook spraakcommando's gebruikt om bepaalde interacties eenvoudiger te maken.
Tegelijk blijven zowel controllers als handen ondersteund. Spelers worden dus niet verplicht om één specifieke vorm van bediening te gebruiken.
Een oud spel als proeftuin voor een nieuwe interface
Juist doordat schaken zo vertrouwd is, vormt Chess Club een interessant experiment voor mixed reality. De regels hoeven niet opnieuw te worden uitgevonden. De innovatie zit volledig in de manier waarop de digitale wereld wordt bediend.
Het project laat daarmee zien dat de volgende stap voor VR en mixed reality misschien niet draait om steeds complexere virtuele werelden. Minstens zo belangrijk is het verminderen van de afstand tussen wat iemand wil doen en hoe de computer die intentie begrijpt.
Wanneer een speler niet langer hoeft na te denken over een controller, maar gewoon zijn hand uitsteekt om een schaakstuk vast te pakken, begint de interface zelf langzaam te verdwijnen. En precies daar kan mixed reality uiteindelijk het meest overtuigend worden.
